باز یافت مواد , جلو گیری از اتلاف سرمایه های ملی . مشاركت مردمی ضامن حفظ و بقا’ محیط زیست
درباره وبلاگ:

آرشیو:

آخرین پستها :

پیوندها:

نویسندگان:

آمار وبلاگ:


Admin Logo themebox

قانون وطرح جامع مدیریت پسماند تهران

نوشته شده توسط:شادی
چهارشنبه 14 بهمن 1388-11:57

براساس قانون مدیریت  پسماند پسماندها به پنج گروه اصلی شامل پسماندهای عادی، بیمارستانی (ویژه)، كشاورزی و صنعتی، تقسیم می‌شوند.

بر اساس ماده یك قانون مدیریت پسماندها برای تحقق اصل 50 قانون اساسی و به منظور حفظ محیط زیست كشور از آثار زیانبار پسماندها و مدیریت بهینه آنها تمام وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و مؤسسه‌ها و نهادهای دولتی و عمومی‌غیردولتی كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است و تمام شركت‌ها، مؤسسه‌ها و اشخاص حقیقی و حقوقی، موظف‌اند مقررات و سیاست‌های مقرر در این قانون را رعایت كنند.

براساس ماده 7 قانون مدیریت پسماندها، مدیریت اجرایی تمام پسماندها غیر از صنعتی و ویژه در شهرها و روستاها و حریم آنها به عهده شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و در خارج از حوزه و وظایف شهرداری‌ها و دهیاری‌ها به عهده بخشداری‌هاست. مدیریت اجرایی پسماندهای صنعتی و ویژه به عهده تولید كننده خواهد بود و در صورت تبدیل آن به پسماندهای عادی به عهده شهرداری‌ها، دهیاری‌ها و بخشداری‌ها است.
بر اساس تبصره ماده 7 قانون مدیریت پسماندها، مدیریت‌های اجرایی می‌توانند تمام یا بخشی از عملیات مربوط به جمع‌آوری، جداسازی و دفع پسماندها را به اشخاص حقیقی و حقوقی واگذار كنند.

بر اساس ماده 13 قانون «مدیریت پسماندها» مخلوط كردن پسماندهای پزشكی با سایر پسماندها و تخلیه و پخش آنها در محیط یا فروش، استفاده و بازیافت این نوع پسماندها،ممنوع است .

 

درشهر تهران با جمعیت ساکن هشت میلیون روزانه حدود 7500 تن و سالیانه حدود 5/2 میلیون تن پسماند تولید می شود كه در این میزان پسماند با توجه به آنالیــز انجام شده حــدود 70 تا 75 درصد مواد آلی قابل كمپــوست ( زباله تر) و 20 تا 25 درصد مواد خشك قابل بازیافت و 5 تا 10 درصد سایر مواد زاید وجود دارد.علاوه بر این مقادیر قابل توجهی پسماند صنعتی به محل دفن آرادکوه تحویل داده میشود.

حجم پسماندهای بیمارستانی در تهران روزانه 75تن می باشد در بیمارستان‌ها بیش از630 نوع مواد شیمیایی مختلف مصرف می‌شود. از این تعداد حدود 300 نوع غیرسمی، 300 نوع سمی و خطرناك و حدود 30 نوع نیز كم خطر هستند.

طبق تبصره یك ماده دو قانون مدیریت پسماندها پسماند‌های پزشكی و بیمارستانی جزء پسماند‌های ویژه محسوب می‌شوند و نیاز به مدیریت خاص دارند.
ضمنا ذكر این نكته ضروری است كه باوجود این قانون بالغ بر 7000 مركز پزشكی پسماند خود را بصورت مخلوط با پسماندهای عادی وارد چرخه پسماند می نمایند.

استفاده از زباله سوز بهترین روش برای دفع زباله‌های بیمارستانی است كه از هزینه بالائی برخوردار بوده و از سوی دیگر بهره برداری از این زباله سوزها نیازمند تخصص و مدیریت قوی می باشد.  كنترل و استاندارد گازها و خاكستر خروجی، از مهمترین و پرخرج ترین قسمت های زباله سوز می باشد.

باتوجه به شرایط موجود در مورد پسماند شهر تهران و بررسی کلی شرایط اینطور بنظر میرسد که طرح جامع شهر تهران که اخیرا به تصویب رسیده میتواند راهکاری مناسب برای اداره ی وضعیت موجود باشد.

در تهیه برنامه جامع مدیریت پسماند­های تهران سیاست­های عمومی کشور، شرایط خصوصی بازار، ضروریات جغرافیایی تهران و الزامات قانون مدیریت پسماند مورد توجه قرارگرفته است. در این برنامه مفهوم اصلی و پایه برای مدیریت پسماند، کاهش فشار بر زمین، تصفیه بیو­ لوژیکی مواد و تولید انرژی می­باشد. این برنامه به­طور صریح کاهش، استفاده مجدد و باز­چرخش، تولید مواد و انرژی و دفع را در هم می­آمیزد. بنابر­این یک مدیریت یکپارچه پسماند را برای شهر تهران ارائه  می‌دهد. محورهای استراتژیک مدیریت جامع پسماند شهر تهران به ترتیب اولویت عبارتند از :كمینه سازی تولید،  فراهم­سازی امکان استفاده مجدد،  افزایش بازیافت و بازیابی مواد با تاکید ویژه بر تفکیک از مبدأ،  افزایش عملیات مکانیکی و بیولوژیکی برای بازیافت مواد و تولید کمپوست و  بازیابی انرژی.(هدف از پردازش و بازیافت، كاهش بار آلودگی ناشی از دفن نادرست پسماند است به گونه‌ای كه تولید مواد و انرژی و بالا بردن راندمان سیستم در راستای حفظ محیط زیست و توسعه پایدار تحقق یابد.) در اثر اجرای برنامه جامع، پیش­بینی می­شود که از 8851 تن در روز پسماند تولیدی شهر تهران در سال 1392 فقط 20% آن در زمین به­صورت بهداشتی دفن شود. سهم تفكیك از مبدا 20%، کمپوست 40% و RDF برابر 20% خواهد بود.

در شرایط فعلی و در افق 5 ساله، این برنامه عملی ترین اقدام برای یکپارچه سازی و هماهنگی امور مربوط به مدیریت پسماند شهر تهران می باشد که با تشکیل "کمیته مدیریت اجرایی پسماند شهر تهران" متشکل از اعضای زیر ضمانت اجرایی پیدا می کند:

*      معاون خدمات شهری شهرداری تهران -  رئیس کمیته

*     مدیر عامل سازمان بازیافت -  دبیر

*      مدیر عامل سازمان خدمات موتوری

*      دو نفر اعضاء هیئت علمی به پیشنهاد معاون خدمات شهری

وظیفه اصلی این کمیته برنامه ریزی، نظارت ، هماهنگی و هدایت امور مربوط به سیستم پسماند در شهر تهران می‌باشد. نظارت بر حسن اجرای این برنامه به عهده حوزه معاونت خدمات شهری شهرداری تهران خواهد بود.



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

قانون مدیریت پسماندها

نوشته شده توسط:شادی
یکشنبه 11 بهمن 1388-17:36

جهت حفظ محیط زیست از آثار مخرب و زیانبار پسماندهاوبهبود محیط زندگی وجلوگیری از شیوع بیماریها وامراض ناشی از عدم دفع بهداشتی پسماندها - قانون مدیریت پس ماندها درتاریخ20/2/83به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیدوآئین نامه اجرائی آن درتاریخ 5/5/84به تصویب هیئت دولت رسید . دراین قانون وآئین نامه آن وظائف دستگاههای اجرائی واشخاص حقوقی وحقیقی تفکیک و حیطه اختیارات هریک ازآنها مشخص گردیده است وضمانت اجرائی آن نیز درنص قانون وآئین نامه تصریح گردیده است

قانون مدیریت پسماندها

 ماده 1- جهت تحقق اصل پنجاهم (50) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و به منظور حفظ محیط زیست كشور از آثار زیانبار پسماندها و مدیریت بهینه آنها، كلیه وزارتخانه و سازمانها و موسسات و نهادهای دولتی و نهادهای عمومی غیردولتی كه شمول قانون برآنها مستلزم ذكر نام می باشد و كلیه شركتها و موسسات و اشخاص حقیقی و حقوقی ،  موظفند مقررات و سیاستهای مقرر در این قانون را رعایت نمایند. 

ماده 2- عبارات و اصطلاحاتی كه در این قانون به كار رفته است،‌دارای معانی زیر می باشد:‌

الف- سازمان : سازمان حفاظت محیط زیست

ب – پسماند:  به مواد جامد، مایع و گاز (غیر از فاضلاب) گفته می شود كه به طور مستقیم یا غیرمستقیم حاصل از فعالیت انسان بوده و از نظر تولید كننده‌،‌ زائد تلقی می شود. پسماندها به پنج گروه تقسیم می شوند:

1- پسماندهای عادی : به كلیه پسماندهایی گفته می شود كه به صورت معمول از فعالیتهای روزمره انسانها در شهرها، روستاها و خارج از آنها تولید می شود، از قبیل زباله های خانگی و نخاله های ساختمانی .

2- پسماندهای پزشكی (بیمارستانی) : به كلیه پیشماندهای عفونی و زیان آور ناشی از بیمارستانها ، مراكز بهداشتی ، درمانی ، آزمایشگاههای تشخیص طبی و سایر مراكز مشابه گفته می شود. سایر پسماندهای خطرناك بیمارستانی از شمول این تعریف خارج است.

3- پسماندهای ویژه :‌ به كلیه پسماندهایی گفته می شود كه به دلیل بالا بودن حداقل، یكی از خواص خطرناك ،  از قبیل سمیت، بیماری زایی ، قابلیت انفجار یا اشتعال، خورندگی و مشابه آن به مراقبت ویژه نیاز داشته باشد و آن دسته از پسماندهای پزشكی و نیز بخشی از پسماندهای عادی ، صنعتی ، كشاورزی كه نیاز به مدیریت خاص دارند،  جز پسماندهای ویژه محسوب می شوند.

4- پسماندهای كشاورزی :‌ به پسماندهای ناشی از فعالیتهای تولیدی در بخش كشاورزی گفته می شود از قبیل فضولات،‌لاشه حیوانات (دام، طیور و آبزیان) محصولات كشاورزی فاسد یا غیرقابل مصرف.

5- پسماندهای صنعتی :‌ به كلیه پسماندهای ناشی از فعالیتهای صنعتی و معدنی و پسماندهای پالایشگاهی صنایع گاز،‌نفت و پتروشیمی و نیروگاهی و امثال آن گفته می شود از قبیل براده ها ، سرریزها و لجن های صنعتی .

ج – مدیریت اجرایی پسماند:‌شخصیت حقیقی یا حقوقی است كه مسئول برنامه ریزی، ساماندهی، مراقبت و عملیات اجرایی مربوط به تولید، جمع آوری، ذخیره سازی ، جداسازی‌، حمل و نقل ، بازیافت، پردازش و دفع پسماندها و همچنین آموزش و اطلاع رسانی در این زمینه می باشد.

1- دفع: كلیه روشهای از بین بردن یا كاهش خطرات ناشی از پسماندها، از قبیل بازیافت، دفن بهداشتی ، زباله سوزی

2- پردازش:‌ كلیه فراینده های مكانیكی ، شیمیایی ، بیولوژیكی  كه منجر به تسهیل در عملیات دفع گردد.

د- منظور از آلودگی ، همان تعریف مقرر در ماده (9) قانو حفاظت و بهسازی محیط زیست – مصوب 28/3/1353- است.

تبصره 1- پسماندهای پزشكی و نیز بخشی از پسماندهای عادی ، صنعتی و كشاورزی كه نیاز به مدیریت خاص دارند، جز پسماندهای ویژه محسوب می شوند.

تبصره 2- فهرست پسماندهای ویژه از طرف سازمان ، با همكاری دستگاههای ذیربط تعیین و به تصویب شورای عالی حفاظت محیط زیست ، خواهد رسید.

تبصره 3- پسماندهای ویژه پرتوزا، تابع قوانین و مقررات مربوط به خود می باشند.

تبصره 4- لجن های حاصل از تصفیه فاضلاب های شهری و تخلیه چاههای جذبی فاضلاب خانگی در صورتی كه خشك یا كم رطوبت باشند، در دسته پسماندهای عادی قرار خواهند گرفت.

ماده 3- موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران موظف است با همكاری وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكی و سایر دستگاهها حسب مورد، استاندارد كیفیت و بهداشت محصولات و مواد بازیافتی و استفاده های مجاز آنها را تهیه نماید.

ماده 4- دستگاههای اجرایی  ذیربط موظفند جهت بازیافت و دفع پسماندها ، تدابیر لازم را به ترتیبی كه در آیین نامه های اجرایی این قانون مشخص خواهد شد، اتخاذ نمایند. آیین نامه اجرایی مذكور می بایستی در برگیرنده موارد زیر نیز باشد:‌

1- مقررات تنظیم شده موجب گردد تا تولید و مصرف ، پسماند كمتری ایجاد نماید.

2-  تسهیلات لازم برای تولید و مصرف كالاهایی كه بازیافت آنها سهل تر است ،‌فراهم شود و تولید و واردات محصولاتی كه دفع یا بازیافت پسماند آنها مشكل تر است ، محدود شود.

3- تدابیری اتخاذ شود كه استفاده از مواد اولیه بازیافتی  در تولید گسترش یابد.

4-  مسئولیت تامین و پرداخت بخشی از هزینه های بازیافت بر عهده تولید كنندگان محصولات قرار گیرد.

ماده 5- مدیریت های اجرایی پسماندها ، موظفند براساس معیارها و ضوابط وزارت بهداشت، درمان و آموزش ترتیبی اتخاذ نمایند تا سلامت ، بهداشت و ایمنی عوامل اجرایی تحت نظارت آنها تامین و تضمین شود.

ماده 6- سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و سایر رسانه هایی كه نقش اطلاع رسانی دارند و همچنین دستگاههای آموزشی و فرهنگی ، موظفند جهت اطلاع رسانی و آموزش ،  جداسازی صحیح، جمع آوری و بازیافت پسماندها،‌اقدام و با سازمانها و مسئولین مربوط همكاری نمایند.

تبصره – وزارتخانه های جهاد كشاورزی ، صنایع و معادن ، كشور و بهداشت ، درمان و آموزش پزشكی به منظور كاهش پسماندهای كشاورزی ، موظفند نسبت به اطلاع رسانی و آموزش روستائیان و تولید كنندگان ، اقدام لازم را به عمل آورند.

ماده 7- مدیریت اجرایی كلیه پسماندها غیر از صنعتی و ویژه در شهرها و روستاها و حریم آنها به عهده شهرداری و دهیاری ها و در خارج از حوزه و وظایف شهرداری ها و دهیاری ها به عهده بخشداری ها می باشد. مدیریت اجرایی پسماندهای صنعتی ویژه به عهده تولید كننده خواهد بود. در صورت تبدیل آن به پسماند عادی  به عهده شهرداریها ، دهیاریها و بخشداریها خواهد بود.

تبصره – مدیریت های اجرایی می توانند تمام یا بخشی از عملیات مربوط به جمع آوری ، جداسازی و دفع پسماندها را به اشخاص حقیقی و حقوقی واگذار نمایند.

ماده 8- مدیریت اجرایی می تواند هزینه های مدیریت پسماندها را از تولید كننده  پسماند با تعرفه ای كه طبق دستورالعمل وزارت كشور توسط شوراهای اسلامی بر حسب نوع پسماند تعیین می شود ، دریافت نموده و فقط صرف هزینه های مدیریت پسماند نماید.

ماده 9- وزارت كشور با هماهنگی سازمان ، موظف است برنامه ریزی و تدابیر لازم برای جداسازی پسماندهای عادی را به عمل آورده و برنامه زمان بندی آن را تدوین نماید. مدیریت های اجرایی مندرج در ماده (7) این قانون موظفند  در چارچوب برنامه فوق و در مهلتی كه در آیین نامه اجرایی این قانون، پیش بینی می شود، كلیه پسماندهای عادی را به صورت تفكیك شده جمع آوری ، بازیافت یا دفن نمایند.

ماده 10- وزارت كشور موظف است در اجرای وظایف مندرج در این قانون، ظرف مدت شش ماه پس از تصویب این قانون ، نسبت به تهیه دستورالعمل تشكیلات و ساماندهی مدیریت اجرایی پسماندها در شهرداریها، دهیاری ها و بخشداری ها اقدام نماید.

ماده 11- سازمان موظف است با همكاری وزارتخانه های بهداشت، درمان و آموزش پزشكی ( در مورد پسماندهای پزشكی)، صنایع و معادن ، نیرو و نفت (در مورد پسماندهای صنعتی و معدنی)‌، جهاد كشاورزی (در مورد پسماندهای كشاورزی)‌ضوابط و روشهای مربوط به مدیریت اجرایی پسماندها را تدوین و در شورای عالی حفاظت محیط زیست  به تصویب برساند، وزارتخانه های مذكور مسئول نظارت بر اجرای ضوابط و روشهای مصوب هستند.

ماده 12- محل های دفن پسماندها براساس ضوابط زیست محیطی توسط وزارت كشور با هماهنگی سازمان و وزارت جهاد كشاورزی تعیین خواهد شد.

تبصره 1- شورای عالی شهرسازی و معماری موظف است در طرحهای ناحیه ای جامع،‌ مناطق مناسبی را برای دفع پسماندها در نظر بگیرد.

تبصره 2- وزارت كشور موظف است اعتبارات،‌تسهیلات و امكانات لازم راجهت  ایجاد و بهره برداری از محل های دفع پسماندها راسا یا توسط بخش خصوصی فراهم نماید.

ماده 13- مخلوط كردن پسماندهای پزشكی با سایر پسماندها و تخلیه و پخش آنها در محیط و یا فروش ،  استفاده و بازیافت این نوع پسماندها ممنوع است.

ماده 14- نقل و انتقال برون مرزی  پسماندهای ویژه تابع مقررات كنوانسیون بازل و با نظارت مرجع ملی كنوانسیون خواهد بود. نقل و انتقال درون مرزی پسماندهای ویژه تابع آیین نامه اجرایی مصوب هیات وزیران خواهد بود.

ماده 15- تولید كنندگان آن دسته از پسماندهایی كه دارای یكی از ویژگی های پسماندهای ویژه نیز می باشند، موظفند با بهینه سازی فرآیند و بازیابی، پسماندهای خود را به حداقل برسانند و در مواردی كه حدود مجاز در آیین نامه اجرایی این قانون پیش بینی شده است ، در حد مجاز ، نگهدارند.

ماده 16- نگهداری ، مخلوط كردن، جمع آوری ، حمل و نقل ، خرید و فروش ، دفع، صدور تخلیه پسماندها در محیط بر طبق مقررات این قانون و آیین نامه اجرایی آن خواهد بود. در غیر این صورت اشخاص متخلف به حكم مراجع  قضایی به جزای نقدی در بار اول پسماندهای عادی از پانصد هزار (500000) ریال تا یكصد میلیون

(100000000) ریال و برای سایر پسماندها از دو میلیون (2000000) ریال تا یكصد میلیون (100000000) ریال و در صورت تكرار، هر بار دو برابر مجازات قبلی در این ماه محكوم می شوند.

متخلفین از حكم ماده (13)‌ به جزای نقدی از دو میلیون (2000000)‌ ریال تا یكصد میلیون (100000000)‌ ریال و در صورت تكرار به دو برابر حداكثر مجازات و در صورت تكرار مجدد هر بار به دو برابر مجازات بار قبل محكوم می شوند.

ماده 17- مخالفین از حكم ماده (14)‌ این قانون موظفند پسماندهای مشمول كنوانسیون بازل را به كشور مبدا اعاده و یا در صورت امكان معدوم كردن در داخل تحت نظارت و طبق نظر سازمان (مرجع ملی كنوانسیون مذكور در ایران)‌ با هزینه خود به نحو مناسب دفع نمایند. در غیر این صورت به مجازاتهای مقرر در ماده (16)  محكوم خواهند شد.

ماده 18- در شرایطی كه آلودگی ،‌خطر فوری برای محیط و انسان دارد، با اخطار سازمان و وزارت بهداشت ،‌درمان و آموزش پزشكی ، متخلفین و عاملین آلودگی موظفند فورا اقداماتی را كه منجر به بروز آلودگی  و تخریب محیط زیست می شود متوقف نموده و بلافاصله مبادرت به رفع آلودگی   و پاكسازی محیط نمایند. در صورت استنكاف ، مرجع قضایی خارج از نوبت به موضوع رسیدگی و متخلفین و عاملین را علاوه بر پرداخت جریمه  تعیین شده ، ملزم به رفع آلودگی و پاكسازی خواهد نمود.

ماده 19- در تمام جرایم ارتكابی مذكور ، مرجع قضایی مرتكبین را علاوه بر پرداخت جریمه  به نفع صندوق دولت ، به پرداخت  خسارت به اشخاص و یا جبران خسارت وارده ، بنا به درخواست  دستگاه مسئول محكوم خواهد نمود.

ماده 20- خودروهای تخلیه كننده پسماند در اماكن غیرمجاز، علاوه بر مجازاتهای مذكور، به یك تا ده هفته توقیف محكوم خواهند شد.

تبصره – در صورتی كه محل تخلیه ، معابرعمومی ، شهری و بین شهری باشد، به حداكثر میزان توقیف محكوم می شوند.

ماده 21- درآمد حاصل از جرایم این قانون به حساب خزانه داری كل كشور واریز و همه ساله  معادل وجوه واریزی از محل  اعتبارات ردیف خاصی كه در قوانین بودجه سنواتی  پیش بینی می شود،‌ در اختیار دستگاههایی كه در آیین نامه اجرایی این قانون تعیین خواهند شد، قرار خواهد گرفت تا صرف آموزش ، فرهنگ سازی ، اطلاع رسانی و رفع آلودگی ناشی از پسماندها ، حفاظت از محیط زیست و تامین امكانات لازم در جهت اجرای این قانون گردد.

ماده 22- آیین نامه اجرایی این قانون توسط سازمان با همكاری وزارت كشور و سایر دستگاههای اجرایی ذیربط حداكثر ظرف مدت شش ماه تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.

مده 23- نظارت و مسئولیت حسن اجرای این قانون بر عهده سازمان می باشد. قانون فوق مشتمل بر بیست و سه ماده و نه تبصره  در جلسه علنی روز یكشنبه مورخ بیستم  اردیبهشت ماه یكهزار و سیصد و هشتاد و سه مجلس شورای اسلامی  تصویب و در تاریخ  9/3/1383  به تایید شورای نگهبان رسیده است.

 

آیین نامه اجرایی قانون مدیریت پسماندها
ماده 1- علاوه بر عبارات و اصطلاحات مندرج در ماده (2) قانون مدیریت پسماندها – مصوب 1383-، عبارات و اصلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به كار می رود:
1- قانون: قانون مدیریت پسماندها – مصوب 1383
2- جداسازی: جدا كردن زباله ها از یكدیگر
3- بازیافت: فرایند تبدیل پسماند به مواد یا انرژی قابل استفاده مجدد
4- كارگروه ملی: كارگروه ملی مدیریت پسماندها
5- صندوق: صندوق ملی محیط زیست (موضوع بند ((ب)) ماده (68) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب 1383)
6- موسسه استاندارد: موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران
7- جزء ویژه: آن دسته از پسماندهای ویژه ایجاد شده توسط اشخاصی كه عمدتاً تولید كننده پسماند عادی هستند

8- سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست
ماده 5- وزارت كشور باید با هماهنگی سازمان شیوه نامه های اجرایی مدیریت پسماندهای عادی و كشاورزی و پسماند ویژه تبدیل شده به پسماند عادی از قبیل تولید، ذخیره سازی، جمع آوری، جداسازی، حمل و نقل، بازیافت، پردازش و دفع را با رعایت ماده (11) قانون، شش ماه پس از ابلاغ این آیین نامه تهیه و به مورد اجرا گذارد.
تبصره – شیوه نامه های موضوع این ماده پس از تهیه و انتشار در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران به منزله اعلام بوده و لازم الاجرا می باشد.
ماده 8- تولید كنندگان پسماند عادی و اشخاص حقیقی و حقوقی مسئول مراكز و مجتمع ها و شهركها، اردوگاهها، سربازخانه ها، واحدها و مجتمع های تجاری، خدماتی، آموزشی، تفریحی و تفرجگاهی در قبال مدیریت اجرایی پسماند عادی پاسخگو بوده و ملزم به رعایت مقررات و شیوه نامه های آیین نامه می باشند.
ماده 12- تولید كنندگان و واردكنندگان اقلام مشروح زیر باید پسماند حاصل از كالاهای خود را بازیافت نمایند. در صورتی كه نتوانند به این امر اقدام نمایند، باید برابر نیم در هزار ارزش كالا را همزمان با فروش و یا ورود به صندوق پرداخا نمایند. صندوق باید به نسبت بازیافت پسماند حاصل از هر یك از اقلام مزبور، مبالغ دریافتی را در اختیار واحدهای بازیافت كننده آن قلم از پسماند قرار دهد متخلفین به مجازاتهای تعیین شده در ماده (16) قانون محكوم خواهند شد.
1- مواد پلیمری از قبیل پلاستیكها
PET
و لاستیك 2- كالاهای شیشه ای، كریستال 3- اشیای ساخته شده از فلزات ساده و آلیاژی 4- اشیای ساخته شده از چوب و نئوپان 5- كالاهای ساخته شده از كاغذ و مقوا 6- انواع روغنهای روانكار 7- كالاهایی كه حداقل از دو جزء شیشه، فلز، پلیمر، سلولز تشكیل شوند 8- لوازم برقی و الكترونیكی 9- انواع مصالح ساختمانی و از نوع كانی های غیر فلزی
تبصره 1- واحدهای تولیدی كه از مواد اولیه بازیافتی استفاده می كنند، به ازای استفاده از اینگونه مواد از پرداخت مبلغ تعیین شده معاف خواهند بود.
تبصره 2- واحدهای تولیدی كه محصولات خود را صادر می كنند و یا وارد كنندگانی كه كالای خود را مرجوع می كنند به ازای میزان كالای صادر شده و یا مرجوعی، از پرداخت مبلغ تعیین شده معاف خواهند بود.
تبصره 3- تجدید نظر در اقلام و مبلغ مذكور حسب مورد پس از طرح در كارگروه ملی با پیشنهاد سازمان و تصویب هیات وزیران خواهد بود.
ماده 13- تولید كنندگان و كسانی كه مسئولیت بسته بندی مواد و محصولاتی كه منجر به ایجاد پسماندهای ویژه می گردند (از جمله سموم و كودهای شیمیایی) باید نحوه استفاده، نگهداری، حمل و نقل و دفع پسماندهای حاصل از مصرف و نیز اشیاء و مواد آلوده شده به آنها را پس از تایید مراجع ذیربط، بر روی بسته بندی درج نمایند.

 ماده 14- وزارت امور اقتصادی و دارایی باید از طریق گمركات، از ورود كالاهایی كه بر اساس فهرست اعلام شده از سوی سازمان، دارای پسماند ویژه غیر مجاز می باشد جلوگیری نماید.
ماده 15- سازمان باید نسبت به تدوین فهرست كالاهایی كه پس از مصرف، پسماند بیشتر یا پسماند یا بازیافت مشكل تر و یا پسماند خطرناك ایجاد می كند و شیوه نامه نحوه مدیریت آنها را تهیه و حسب مورد به دستگاه ذیربط اعلام نماید.
ماده 16- موسسه استاندارد باید ظرف یكسال پس از ابلاغ این آیین نامه استانداردهای زیر را تدوین نماید:
1- استاندارد كاغذ و پلاستیك بازیافتی و موارد مجاز استفاده آنها از جنبه های فنی و بهداشتی
2- استانداردهای كود آلی به خصوص كود كمپوست حاصل از پردازش پسماندهای عادی و كشاورزی
3- استاندارد تاسیسات و تجهیزات مرتبط با مدیریت پسماندها از جمله دستگاههای زباله سوز و نوع پسماندهای مورد پذیرش از جنبه فنی و بهداشتی
4- استاندارد علایم نشان دهنده نوع و جنس پلاستیكها و نیز پلاستیكهای قابل تجزیه در طبیعت
5- استاندارد سایر مواردی كه حسب مورد از سوی كارگروه ملی پیشنهاد می شود.
ماده 18- سازمان مدیریت و برنامه ریزی باید با همكاری دستگاههای اجرایی ذیربط در هر مورد، نسبت به تشخیص صلاحیت مشاوران و پیمانكاران ذیصلاح حقیقی و حقوقی اقدام نماید.
ماده 19 تولید كنندگان پسماندهای ویژه مندرج در جدول شماره (1) ملزم به كاهش مقدار و یا شدت آلودگی پسماندها مطابق جدول مذكور بوده و باید پسماند تولیدی و ظرفیت فعالیت خود را در فرمهای اظهارنامه ثبت و به سازمان گزارش نمایند. جدول مذكور حسب مورد با پیشنهاد سازمان (كارگروه ملی) و به تصویب هیات وزیران قابل تغییر می باشد.
متخلفین از مفاد این ماده به حداكثر مجازات مقرر در ماده (16) قانون محكوم خواهند شد سازمان باید ظرف شش ماه پس از ابلاغ این آیین نامه، نسبت به تهیه فرمهای اظهار نامه مربوط اقدام نماید.
                          جدول شماره (1): موضوع ماده (19)

 


تولید كنندگان پسماند                 

نوع پسماندها

میزان پسماند و یا مشخصات آن

واحدهای تصفیه دوم روغن  

مجموع پسماندها

حداكثر تا 20 درصد وزن روغن پایه تولیدی

واحدهای كلر الكالی با سل جیوه

پسمانده های جیوه ای خشك

حداكثر تا 5/2 درصد وزن كلر تولیدی

تولید روی به روش انحلال در اسید

مجموع پسماندها

حداكثر تا 4 برابر وزن روی تولیدی

 

ماده 20- كلیه تولید كنندگان، وارد كنندگان و توزیع كنندگان كالا و مواد باید مشخصات، مقدار و نحوه مدیریت پسماند ویژه خود را به شرح مندرج در اظهارنامه، به سازمان و دستگاه ذیربط ارایه نمایند. متخلفین از مفاد این ماده به مجازاتهای مقرر در ماده (16) قانون محكوم خواهند شد.
ماده 21- پسماندهای دامپزشكی به عنوان پسماندهای ویژه كشاورزی، مشمول ماده (11) قانون می باشند.
ماده 22- سازمان باید با رعایت ماده (11) قانون، بر اساس كمیت و كیفیت پسماندهای ویژه صنعتی، محلهای مناسب دفع آنها را مطالعه و به وزارتخانه های كشور و صنایع و معادن پیشنهاد نماید.
ماده 33- نقل و انتقال درون مرزی پسماندهای ویژه، تابع آیین نامه اجرایی حمل و نقل مواد خطرناك (موضوع تصویب نامه شماره 44870/ت 22029 ه مورخ 27/12/1380 هیات وزیران) و اصلاحیه های بعدی آن خواهد بود.
ماده 34- كلیه اشخاص حقیقی و حقوقی كه مبادرت به نقل و انتقال برون مرزی پسماندهای ویژه می نمایند باید مفاد كنوانسیون بازل را رعایت نموده و اطلاعات لازم را در اختیار سازمان (مرجع ملی كنوانسیون بازل) قرار دهند. اشخاص حقیقی و حقوقی كه مفاد كنوانسیون را رعایت نكنند یا اطلاعات نادرست به سازمان ارائه نمایند به حداكثر مجازاتهای تعیین شده در ماده (16) قانون محكوم خواهند شد.
ماده 35- زباله های دریایی و مصالح دریایی تابع ضمیمه پنجم كنوانسیون
MARPOL
و كنوانسیون دفع مواد زاید در دریا بوده و كارگروه ملی باید در تدوین ضوابط و شیوه نامه های مربوط، مفاد كنوانسیون مزبور را لحاظ نماید.
ماده 39- دستگاههای مشمول ماده (21) عبارتند از وزارت كشور (بخشداریها)، سازمان شهرداریها و دهیاریهای كشور (شهرداریها و دهیاریها) سازمان حفاظت محیط زیست وزارت جهاد كشاورزی، وزارت صنایع و معادن، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی و وزارت راه و ترابری

 



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:یکشنبه 11 بهمن 1388 17:43

تولید انرژی از مواد زائد

نوشته شده توسط:شادی
سه شنبه 6 بهمن 1388-21:16

رشد جمعیت کشور ورشد زندگی  شهر نشینی وتوسعه ی زندگی نوین تقاضای مصرف انرژی را بالا برده است واین امر منابع انرژی کشور راتهدید میکند وازسوی دیگر موجب رها شدن حجم زیادی از زباله و پسماند الاینده به محیط زیست میشود وبا توجه به اینکه منابع انرژی زیر زمینی با سرعت فوق العاده ای مصرف می شوند نسل فعلی وظیفه دارد به آن دسته از منابع انرژی که  تجدید پذیر بوده ودارای عمر و پتانسیل زیادی هستند روی آورده،و دانش خود را برای بهره برداری از آنها گسترش دهد. موجب ذخیره شدن آن برای آیندگان واز آلودگی های زیست محیطی ناشی از سوختهای فسیلی بکاهد ویا با تبدیل آنها به مواد و مصنوعات پرارزش به اقتصاد کشورکمک کند

از عمده ترین منابع انرژی های تجدید پذیر انرژی خورشیدی، بادی، آبی، بیوماس، بیوگاز وانرژی زمین گرمایی می باشند

زیست توده:

هر ارگانیسم زنده ای که انرژی خورشید را جذب نموده ودر خود به صورت ذخیره نگه می دارد بیوماس مینامند  بیوماس اصطلاحی است که در زمینه انرژی به جهت توصیف رشته ای از محصولاتی که حاصل از عمل فتوسنتز هستند به کار میرود بیوماس تنها منبع تجدید پذیر کربن بوده و میتواند به سوختهای جامد مایع و گازی مناسب تبدیل شود

زیست توده كلیه اجزاء قابل تجزیه زیستی از محصولات، فاضلابها و زایدات كشاورزی  وفضولات دامی صنایع جنگلی و سایر صنایع مرتبط، فاضلابها و زباله­های تجریه­پذیر زیستی شهری و صنعتی میباشد واز تجزیهو تخمیراین مواد  در یک محفظه بی هوازی، گازی بدست می آید که اصطلاحاً بیوگاز نام دارد. پس از اعمال یک سری فرآیندهای تصفیه ای روی این گاز می توان آن را به عنوان یک حامل انرژی در نظر گرفت.این حامل انرژی را می توان  به عنوان سوخت اولیه در نیروگاهها به کار برد

منابع زیست توده :

 چوب و ضایعات جنگلی

زایدات وضایعات  كشاورزی

فضولات دامی

 زباله­های شهری

 فاضلابهای شهری

 فاضلابها  وپسماندهای صنعتی(عمدتاً صنایع غذایی)

 چوب و ضایعات جنگلی

چوب ، خرده‌های چوب و خاک اره ، از منابع جنگلی زیست توده به شمار می‌روند. در حال حاضر ، سالانه در جهان بیش از 1.2 گیگاتن چوب به مصرف تولید انرژی می‌رسد. بسیاری از صنایع کشورهای در حال توسعه ، مانند صنایع پخت نان ، فرآوری محصولاتی مانند شکر ، چای ، قهوه ، نارگیل ، کاکائو و کارخانه‌های آجرپزی و آهک پزی ، از این ضایعات به عنوان سوخت استفاده می‌کنند.

و توسعه جنگلها ، علاوه بر تولد انرژی ، بسیاری از مشکلات زیست محیطی مانند آلودگی هوا ، فرسایش و رانش خاک ، ناپایداری شیبها ، زایش مواد معدنی خاک و نابودی بوم سازگان (اکوسیستمهای) طبیعی را کم می‌کند.

 

زایدات کشاورزی :

 به کلیه بقایای محصولاتی گفته میشود که پس از برداشت در زمین باقی میماند و مورد استفاده مجدد قرار نمیگیرد مانند برگ سافه پوست وغلاف میوه وسبوس وشاخه های فرعی و... پتانیسل موجود درکشور حدود 22میلیون تن میباشد وسیستم تولید انرژی از زایدات کشاورزی اغلب به صورت گازیفیکیشن میباشد که این زایدات در یک مخزن به نام گهزی فایر به صورت ترموشیمیایی سوخته میشود وحاصل سوخت خاکستر وگاز مصنوعی میباشد که گاز حاصل میتواند به صورت انرژی حرارتی مورد استفاده قرار گیرد و یا توسط ژنراتور به انرژی الکتریکی تبدیل شود امروزه قابلیت تولید 15میلیارد متر مکعب گاز خانگی مصنوعی از زایدات کشاورزی وجود دارد

فضولات دامی :

وجود مواد الی قابل تجزیه و تخمیر در محیط بی هوازی و تولید بیوگاز باعث شده که فضولات دامی از منابع مهم زیست توده شناخته شود  حجم بالای فضولات دامی در کشور ودفع آن به صورت کود در مزرعه مشکلات خاص خودرا رارد اگر این فضولات در یک مخزن یا هاضم بیوگاز ریخته شود علاوه بر تولید گاز متان فضولات خارج شده از این سیستم میتواند به عنوان کود غنی شده مورد استفاده قرار گیرد و از بیو گاز حاصل میتوان جهت تامین سوخت و انر ژی در بخشهای مختلف استفاده کرد

زباله های شهری :

وجود حجم بالای زباله های شهری در شهرهای بزرگ کشور تولید 7000تن روزانه در تهران و1300تن روزانه در مشهد 1100تن در شیراز و800تن روزانه در اصفهان میباشد در کشور ما هر فرد روزانه 8/0کیلوگرم زباله تولید میکند که با روش ها وتکنیکهای موجود با دفن اصولی این ضایعات میتوان به بیو گاز دست یافت و با تصفیه این گاز میتوان آنرا در تمام صنایع و به خصوص به عنوان سوخت بویلر در نیروگاهها به کار برد

به ازای هر 15کیلوگرم زباله شهری 1متر مکعب گاز دفن گاه تولید میشود  و از گاز تولیدی حدود400هزار تن زباله شهری میتوان برق مورد استفاده 60هزار خانه را تامین کردو مسئولیت دفن ودفع زباله های شهری به عهده سازمان بازیافت شهرداری ها میباشد.

فاضلاب شهری

فاضلاب های شهری دارای مواد آلی میباشند توانایی تولید گاز متان را در سیستم های بیوگاز به روش غیر هوازی دارند انرژی حاصل از متان میتواند پس از تبدیل به انرژی الکتریکی به شبکه سراسری برق تزریق شود.

فاضلاب صنایع:

در پساب برخی از کارخانه‌ها مانند صنایع نساجی ، الکل سازی ، چوب و کاغذ و پساب و ضایعات صنایع غذایی مانند پنیر سازی و تویلد آب میوه ، مقدار زیادی زیست توده وجود دارد که می‌توان از آنها برای تولید انرژی و غذای دام استفاده کرد. حدود 20 درصد از وزن میوه را تفاله تشکیل می‌دهد
چنانچه از این تفاله‌ها برای تولید الکل استفاده شود صرفه اقتصادی چشمگیری را به همراه دارد. یکی دیگر از صنایع غذایی که فاضلاب آن آلودگی شدید در محیط زیست ایجاد می‌کند، صنایع پنیر سازی است. آب پنیر مایعی است که پس از حذف چربی و کازئین شیر ، طی فرآیند پنیر سازی بدست می‌آید. تولید سالانه در کشور ما بیش از 80 هزار تن است که 20 هزار تن آن در واحدهای صنعتی تولید می‌شود. با توجه به اینکه بطور میانگین از تهیه هر کیلوگرم پنیر ، 8 کیلوگرم آب پنیر استحصال می‌شود، در هر سال 160 هزار تن آب پنیر در کارخانه‌های پنیر سازی ایران تولید و در محیط رها می‌شود.

از آب پنیر ، هم به منظور غذای دام و هم برای تولید الکل می‌توان استفاده کرد. در صنایع غذای دام ، با پرورش موجودات زنده ذره بینی که می‌توانند پروتئین زیادی را در خود جمع کنند و رشد بسیار خوبی بر روی آب پنیر دارند، زیست توده بسیار غنی و مغذی تهیه می‌کنند، که پس از خشک کردن و آسیاب کردن ماده حاصل ، آن را به مصرف غذای دام می‌رسانند. در بسیاری از کشورهای جهان ، از آب پنیر به منظور تولید الکل استفاده می‌شود. در کشور ما فعالیتهایی در این زمینه انجام شده است. به عنان مثال ، می‌توان به تولید اتانول از آب پنیر ، در کاخانه شیر پاستوریزه اصفهان اشاره کرد.

بیوگاز واجزای سازنده آن:

به مجموعه گازهایی که از تجزیه و تخمیر بیوماس دریک محفظه به وسیله باکتری های غیر هوازی  تولید میشود بیوگاز گویند که عمده ترین آن گاز متان است و همچنین سولفید هیدروژن وآمونیاک وگازکربنیک میباشد ومقداری هیدروژن ونیتروژن واکسیژن هم ممکن است یافت شود.از انواع کاربرد های بیوگاز میتوان به اجاقهای بیوگاز سوز –لامپهای بیوگاز-بخاریهای تابشی-آبگرمکنهای بیوگازسوز- یخچال وموتور های بیوگاز سوز اشاره کرد.

نتیجه:

سوخت حاصل از فن آوریهای تبدیل زیست توده یا به حالت گاز (زیست گاز) و یا مایع (متانول ، اتانول و بیودیزل) است که برای تولید الکتریسیته و گرما مورد استفاده قرار می‌گیرد. تخمین زده شده است که اگر تنها 10 درصد از زمینهای کشاورزی جنگلها و درختستانها به تأمین و تهیه زیست توده اختصاص یابد، تولید سالانه انرژی حاصل از زیست توده ، معادل چهار پنجم مصرف کنونی انرژی در جهان خواهد بود. در جوامع در حال توسعه که حدود سه چهارم جمعیت جهان را شامل می‌شوند، 35 درصد از انرژی مصرفی ، از طریق زیست توده تأمین می‌شود.
استفاده از منابع زیست توده ، یکی از مناسب‌ترین و اقتصادی‌ترین راه حلهای تأمین نیازهای اساسی انرژی مردم در مناطق دور افتاده است و فواید زیست محیطی این نوع انرژی و تجدید پذیر بودن آن ، توسعه کاربرد آن ، منطقی و مقرون به صرفه است.



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:سه شنبه 6 بهمن 1388 21:30



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic